× Close
Over ons

Hi! Aangenaam, wij zijn Lyla & Jasmijn Kok, oprichters van Nanny Nina. Ons doel is ouders te laten genieten, terwijl hun kinderen ook een toptijd hebben. Het vinden van de ideale oppas is een hele persoonlijke zoektocht, die wij graag een stuk gemakkelijker maken. Onze database zit vol betrouwbare, leuke natuurlijk lieve nanny’s met voor elk gezin de perfecte match. Last minute afspraak, oma die toch niet kan komen, onverwacht de kinderen een dag thuis? Wat de situatie ook is, met Nanny Nina is de oppas in no time geregeld.

Bij ons draait alles om vertrouwen en vrijheid. Wij zorgen voor een betrouwbare oppas – of gastouder of au pair – zodat ouders zich onbezorgd op hun werk kunnen focussen of lekker wat tijd voor zichzelf hebben. Tegelijkertijd helpen we onze nanny’s om een serieuze carrière te maken van hun oppaswerk. Op de Nanny Nina Academy leiden we geïnteresseerden in zes maanden op tot pedagogisch professional om aan de slag te gaan als gastouder. We helpen graag vrouwen in hun kracht, zodat ze het beste uit zichzelf kunnen te halen.

Boos!

Datum: 06/07/2021
Auteur: Nanny Nina

Jullie zitten aan tafel, het was al een gedoe om dat voor elkaar te krijgen, maar ze zitten zonder boos te worden, wonder boven wonder, jij ook. Je kijkt de tafel rond en denkt ‘oh, de bekers vergeten’. Je staat op, loopt naar de kast en met dat je 2 blauwe bekers pakt gilt er één vanaf de tafel: “NEHEHEHEHEEEE, NIET DIE BLAUWE!!”

Je schrikt! Je bent verbaasd, maar je voelt je ook boos. Huh? Hoezo niet? “IK WIL DE GELE!!” Maar, de gele is net gebruikt voor het verven dus die is vies. Eén groot drama. Je snapt er niks van én verliest ook een beetje je geduld. Pff, je wilde gewoon aan tafel zitten en eten. Nu sta je hier naar een gillend kind te luisteren en tot tien te tellen. Maar tot tien tellen helpt niet. De boosheid kolkt in jou ook omhoog. Je hebt je best gedaan op het eten en nu wil je gewoon even rustig zitten!

Je legt uit waarom het niet kan (helpt niet)
Je zegt met stemverheffing dat ie moet stoppen (helpt niet)
Je zegt dat het onzin is, het is maar een kleur (helpt niet)

Uit pure machteloosheid snauw je iets lelijks tegen je kind. En dat helpt ook niet. “Nee, natuurlijk helpt het niet”: denk je bij jezelf. “Ik moet gewoon kalm blijven”.

Klein meisje in wit shirt met haar handen voor haar ogen omdat ze boos is

Uiteindelijk sta je zuchtend de gele beker af te wassen, wordt jouw eten koud en ben je echt chagrijnig. Je voelt je schuldig dat je hebt lopen snauwen tegen je kind. Je baalt van het gevoel dat je over je heen liet lopen en toch die beker hebt afgewassen. Je twijfelt aan of je het nou goed hebt gedaan of niet.

Achter de boosheid van een kind (en achter de jouwe ook trouwens) zit vaak een behoefte. Dat kan zijn een lichamelijke behoefte (zoals eten, slaap, rust, maar ook autonomie), de behoefte aan kennis (wanneer je kind iets niet snapt of weet) of de behoefte aan het verwerken van prikkels en emoties.

Wat jou en jouw kind gaat helpen is wanneer je gaat onderzoeken welke behoefte er speelt, in plaats van corrigeren op gedrag of het probleem meteen oplossen. Door te kijken naar de behoefte voelt je kind zich gezien en gehoord en ben jij minder aan het politieagenten. Wat beide enorm bijdraagt aan het gevoel van zelfvertrouwen, bij je kind en bij jou.

Wil je meer tips en informatie hierover? Word dan lid van mijn facebookgroep:

Ferme Vrede Groep – word de moeder die je wél wilt zijn | Facebook